Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie oraz Parafia Św. Stanisława BiM na Osiedlu zaprosiły mieszkańców Andrychowa 2 kwietnia do Kościoła Parafialnego na Osiedlu na montaż poetycki w wykonaniu Zespołu Teatralnego "Na Marginesie" z okazji rocznicy śmierci Papieża Jana Pawła II

Przestrzeń Kościoła wypełniła się słowami i myślą poetów

 

 

My, wydrążeni ludzie
My, chochołowi ludzie
Razem się kołyszemy
Głowy napełnia nam słoma
Nie znaczy nic nasza mowa
Kiedy do siebie szepczemy
Głos nasz jak suchej trawy
Przez którą wiatr dmie
Jak chrobot szczurzej łapy
Na rozbitym szkle
W suchej naszej piwnicy

Kształty bez formy, cienie bez barwy
Siła odjęta, gesty bez ruchu.

A którzy przekroczyli tamten próg
I oczy mając weszli w drugie królestwo śmierci
Nie wspomną naszych biednych i gwałtownych dusz
Wspomną, jeżeli wspomną,
Wydrążonych ludzi
Chochołowych ludzi.

Eliot Thomas Stearns
Wydrążeni ludzie

... Ci którzy jak się zdaje
bez bólu poddali się rozkazom
idą spuściwszy głowy na znak pojednania
ale w zaciśniętych pięściach chowają
strzępy listów wstążki włosy ucięte
i fotografie
które jak sądzą naiwnie
nie zostaną im odebrane

tak to oni wyglądają
na moment
przed ostatecznym podziałem
na zgrzytających zębami
i śpiewających psalmy ...

Zbigniew Herbert
U wrót doliny
fragmenty

Jeżeli zdołasz zachować spokój, chociaż wszyscy już go stracili, ciebie oskarżając,

Jeżeli nadal masz nadzieję, chociaż wszyscy w ciebie zwątpili, licząc się jednak z ich zastrzeżeniem ...

... Jeżeli nie odpłacasz za nienawiść nienawiścią, nie udając jednakże mędrca i świętego ...

... Jeśli potrafisz przegrać i zacząć wszystko od początku, bez słowa, nie żaląc się, że przegrałeś ...

... Jeżeli cenisz wszystkich ludzi, nikogo nie przeceniając;

Jeżeli potrafisz spożytkować każdą minutę, nadając wartość każdej przemijającej chwili; twoja jest ziemia i wszystko co na niej

i - co najważniejsze - synu mój - będziesz CZŁOWIEKIEM.

Jeżeli zdołasz …
R. Kipling "List do Syna" fragmenty

 

Każdy na swój sposób przyjmuje słowa drugiego człowieka, jedne z nich przelatują przez nas, nie zostawiając śladu. Inne, pozostają, drążąc sobie drogę do naszych umysłów.

Nadzy przychodzą na świat i nadzy wracają do ziemi,
z której zostali wzięci.
Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz.
To co było kształtne w bezkształtne.
To co było żywe — oto teraz martwe.
To co było piękne — oto teraz brzydota spustoszenia.
A przecież nie cały umieram,
to co we mnie niezniszczalne trwa!

Tryptyk Rzymski
II Medytacje nad Księgą rodzaju
na progu kaplicy sykstyńskiej
Spełnienie — Apocalypsis
Jan Paweł II

Zatoka lasu zstępuje
w rytmie górskich potoków
ten rytm objawia mi Ciebie,
Przedwieczne Słowo.
Jakże przedziwne jest Twoje milczenie
we wszystkim, czym zewsząd przemawia
stworzony świat ...

... co razem z zatoką lasu
zstępuje w dół każdym zboczem...
to wszystko, co z sobą unosi
srebrzysta kaskada potoku,
który spada z góry rytmicznie
niesiony swym własnym prądem...
— niesiony dokąd?

 

Co mi mówisz górski strumieniu?
w którym miejscu ze mną się spotykasz?
ze mną, który także przemijam -
podobnie jak ty...
Czy podobnie jak ty?
(Pozwól mi się tutaj zatrzymać -
pozwól mi się zatrzymać na progu,
oto jedno z tych najprostszych zdumień.)
Potok się nie zdumiewa, gdy spada w dół
i lasy milcząco zstępują w rytmie potoku
- lecz zdumiewa się człowiek!
Próg, który świat w nim przekracza,
jest progiem zdumienia.
(Kiedyś temu właśnie zdumieniu nadano imię Adam)

Był samotny z tym swoim zdumieniem
pośród istot, które się nie zdumiewały
- wystarczyło im istnieć i przemijać.
Człowiek przemijał wraz z nimi na fali zdumień.
Zdumiewając się, wciąż się wyłaniał
z tej fali, która go unosiła,
jakby mówiąc wszystkiemu wokoło:

Zatrzymaj się! - masz we mnie przystań
We mnie jest miejsce spotkania
z Przedwiecznym Słowem

Zatrzymaj się, to przemijanie ma sens»
ma sens ... ma sens ... ma sens!

Tryptyk Rzymski
I Strumień
Zdumienie
Jan Paweł II

 

Wszystko ma swój czas,
i jest wyznaczona godzina
na wszystkie sprawy pod niebem :

Jest czas rodzenia i czas umierania,
czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono,
czas zabijania i czas leczenia,
czas burzenia i czas budowania,
czas płaczu i czas śmiechu,
czas zawodzenia i czas pląsów,
czas rzucania kamieni i czas ich zbierania,
czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich,
czas szukania i czas tracenia,
czas zachowania i czas wyrzucania,
czas rozdzierania i czas zszywania,
czas milczenia i czas mówienia,
czas miłowania i czas nienawiści,
czas wojny i czas pokoju.

Ks. Koheleta

 

A potem Cisza.

Na tle fotografi Jana Pawła II Anna Mysłajek przerwała ją swoim pięknym głosem. Piękną interpretacją pieśni czeskiego barda Jaromira Nohavicy. Barwa i siła głosu Ani wzmocniona przestrzenią wypełniła nie tylko mury budynku kościoła. Docierała tam, gdzie jej miejsce. Do naszych dusz.  

Tajemniczą twarz
ma mój anioł stróż
Wierną pełni straż
strzegąc mego snu ...

... A gdy już spotkam go w obłokach
Dzięki – rzeknę mu
Że nie spuszczał ze mnie oka
Ten urzędnik z chmur

Jaromir Nohavica
przekład Antoni Muracki

 

Człowieku, zatrzymaj się. Nie jesteś sam. Masz przystań gdzie możesz sie spotkać z Przedwiecznym Słowem. Przemijanie ma sens!

Liść co się mrozom nie poddawał
i dumnie wiatrom stawiał czoło
teraz głęboko leży w trawie
pośród dziesiątków innych liści.

Czekając, aż Ogrodnik Mądry
jesienną orkę poprowadzi
wracając dawnych spraw porządek
by przemijania cud się ziścił ...

Wszak tylko On zna rzeczy sedno.
Wie, że ziarenko prawdy małe
plon mu przyniesie tysiąckrotny
na próchnie które stworzył świat.

Tak dzieło wielkie się dopełni
co przed wiekami obmyślone,
a liść zrozumie - Tak być miało!
I wyda ziemia cudny kwiat.

 

Odeszli, zostawiając światło tylko nielicznym.

Słowa padające ze sceny czasem przerywały ciszę, jak obrazy, które oskarżały cały nasz gatunek, za okropności jakich się dopuszczamy, innym razem - niosły nadzieję, otuchę, rady na dalszą drogę ...

 

Ludzie, młodzi, dobrzy, uprzejmi, cisi, spokojni, piękni, zmęczeni, smutni, brzydcy, starzy, źli, niszczący, złośliwi, tęskniący ludzie wędrujący w przestrzeni czasu szukający celu swej wędrówki ... jak to jest ... 

Przecież każdy z nas wie,
że jest czas miłości i nienawiści,
wychowania i samodzielności,
zmęczenia i wypoczynku,
zniechęcenia i ochoty,
zapominania i wspomnień,
marzenia i rozpaczy,
utraty i nadziei,
radości i smutku,
nauki i głupoty,
odwagi i tchórzostwa,
rodzenia i umierania ...

... a tylko nieliczni wiedzą ...
dlaczego ten czas jest nam dany ...

PS.
A tak zupełnie "Na Marginesie" - należą Wam się znowu wielkie brawa!