XXXIV Konkurs na Wiersz o Tematyce Dowolnej – rozstrzygnięcie
To było wyzwanie, ale i zaszczyt. 19. czerwca w „Klubie pod Basztą” Iza Dudzik, Ada Kowalczyk i Kasia Wójcik przedstawiły montaż słowny, na który złożyły się wiersze nagrodzone i wyróżnione w XXXIV Konkursie na Wiersz o Tematyce Dowolnej.
Tym występem otwarto spotkanie podsumowujące imprezę zorganizowaną przez Centrum Kultury i Wypoczynku.
Przypomnijmy. Konkurs miał charakter otwarty, adresowany był do osób zajmujących się twórczością literacką nieprofesjonalnie, nie będących członkami zawodowych związków i stowarzyszeń o charakterze literackim.
W tym roku na zaproszenie CKiW odpowiedziało 34 autorów z całej Polski, którzy nadesłali 93 wiersze. Utwory oceniało jury, w którym zasiadły panie: Hildegarda Filas – Gutkowska – poetka i animatorka kultury z Bielska-Białej, Maria Tomiak – nauczyciel bibliotekarz oraz Magdalena Biel – polonistka.
Zanim poznaliśmy oficjalne wyniki konkursu, swoje wiersze zaprezentowała Hildegarda Filas – Gutkowska, jedna z jurorek, poetka Podbeskidzia.
Pani Hildegarda jest laureatką wielu konkursów literackich i animatorką kultury. Uprawia różne gatunki literackie. Na swoim koncie ma kilka wydań własnych oraz udział w ponad 60 almanachach i antologiach. Jest organizatorką spotkań z poetami w „Galerii Bazyliszek” w Bielsku-Białej. Zajmuje się też rysunkiem.
Oto jeden z wierszy Pani Hildegardy.
Życiorys
Sami piszemy swoje życiorysy
inni jedynie nanoszą poprawki.
Nie trzeba przejmować się tym
że ludzie wchodzą w nasze życie
nie pytając czy im wolno.
Zostawiają w nim
swoje marzenia, tęsknoty
wiele wspomnień.
Ale nie wyrzucajmy ich
Są częścią naszych nadziei.
A jakie rady ma Hildegarda Filas – Gutkowska dla początkujących poetów. – Aby pisać przede wszystkim trzeba mieć talent. On jest najważniejszy. Jeśli go nie ma, to nie uda nam się. Ważna jest też wytrwałość. Jeśli ktoś ma talent powinien go szlifować, doskonalić, nie zrażać się, jeśli początki będą trudne – przekonywała podczas spotkania poetka, która w tym roku obchodzi 35-lecie pracy twórczej.
Czas jednak przedstawić wyniki XXXIV Konkursu na Wiersz o Tematyce Dowolnej.
Kategoria I – poezja dziecięca (dzieci do lat 14)
Wyróżnienie 1. stopnia - Katarzyna Gilek z Zagórnika
Wyróżnienie 2. stopnia – Zuzanna Głownia z Andrychowa
Kategoria II – poezja lat młodzieńczych (młodzież do lat 19)
I nagroda - Kasia Polak z Wieliczki za zestaw wierszy
II i III nagrody jury nie przyznało.
Trzy równorzędne wyróżnienia:
Kinga Czerwińska z Nowego Sącza za wiersz Nocny jarmark.
Jolanta Kuc z Andrychowa za wiersz Poproszę o bilet
Kacper Adamus z Bulowic za wiersz Libertango
Kategoria III – poezja dorosłych (osoby pow. 19 lat)
I nagroda - Anna Piliszewska z Wieliczki za zestaw wierszy.
II nagroda - Tadeusz Charmuszko z Suwałk za zestaw wierszy
III nagroda - Wanda Naglik z Andrychowa za wiersze: Panie i Chęć pisania
Dwa równorzędne wyróżnienia:
Andrzej Ziobrowski z Nowej Huty za wiersz Grudniowa kołysanka
Aleksandra Lech za wiersz Przedświt
Nagrody laureatom konkursu wręczała Ewa Talar, kierownik Miejskiej Biblioteki Publicznej w Andrychowie.
Wspólna fotka nagrodzonych i wyróżnionych poetów, którzy przyjechali na uroczyste wręczenie nagród. Nasi laureaci prezentują się w towarzystwie jury oraz Ewy Talar.
A na koniec trzy wiersze zwyciężczyń konkursu:
Katarzyna Gilek
UCIECZKA
zaplątana w słowach
z rumieńcem na policzkach
obgryzam paznokcie
poplątane myśli
z opuchniętymi oczyma
bezradnie przygryzam wargi
serce niezdecydowane
bije potem zamiera
motyle w brzuchu więdną
łańcuch niepewności
rdzewieje na podłodze
nie chcę nikogo ranić
nie zmienię świata
więc zmienię siebie
nie zmienię się
więc o d e j d ę
Kasia Polak
PISZĘ DLA CIEBIE WIERSZ…
Maćkowi…
Piszę dla Ciebie wiersz
Promieniem słońca
W słońca promieniach
O miłości i o motylach
Liczę każdą minutę
Która nas dzieli
Od uścisku
Myśli
Szukam w pamięci
Słów
By wyrazić tęsknotę
Anna Piliszewska
***
Zima połyka wszystko-wielka, żarłoczna
biel. Zasypane wspomnienia mrą
pod warstwą puchu-sny, obrazy z dzieciństwa.
Sine, nieme jezior nie opowie wieczorów
strzyżonych nożycami ze szczerego srebra
-wiesz, pamiętam kamienie
płaskie, jasne, ciskane w rozszeptaną topiel
i patyki, skrzypienia niedzielnych sandałków…
Gdy się ma osiem lat glisty w szklanym słoiku
zmieniają się w smoki.
Zamiast pierścionka - ryba łapiąca powietrze
z małą kroplą rubinu
przy haczyka ostrzu. Pocałunek jak pieczęć.
Skrzydła rosną i coraz trudniej
nie odfrunąć.
Tam, gdzie kończy się ścieżka – siny
ścieg wybrzuszony – śpiący brzeg.
Zasypane wspomnienia. Mam na plecach
dwie blizny
po skrzydłach. Coraz mniej
wyczuwalne…
Anna Szlagor
